Deze pagina bericht over opmerkelijke dingen in musea en uit de museumwereld.
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
Door Marieke Peters, correspondent
Tot en met 30 april 2007 is in het Gemeentemuseum in Den Haag de tentoonstelling Sixties! te zien. Een tentoonstelling over een periode die van grote invloed is geweest op kunst, cultuur en onze huidige maatschappij. Reden voor mij om eens een kijkje te nemen.
De tentoonstelling begint met een inleidende film waarin de hoogte- en dieptepunten van de jaren zestig aan bod komen: Elvis, de Twist, oorlog in Vietnam, Beatles, Provo’s, de eerste maanlanding, Woodstock, Flower Power en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het zijn beelden die we allemaal kennen. Ik zit in het zaaltje met voornamelijk zestigers die bij ieder filmfragment beginnen te lachen of hun herkenning uitspreken “ooh ja…”.
De opbouw is chronologisch de opeenvolging binnen de kunsten duidelijk naar voren komt, van de ongecompliceerde Pop Art via de Happenings naar de non-figuratieve Minimal Art.
Wat het Gemeentemuseum met deze tentoonstelling goed gedaan heeft is de combinatie van verschillende elementen: kunstwerken, mode en toegepaste kunst, verduidelijkt met tekst, beeld- en geluidsmateriaal. Zo krijg je een overzichtelijk beeld van de jaren zestig.
Een minpuntje vind ik dat, in deze tentoonstelling waar muziek breed aan bod komt, de Soul muziek geen aandacht krijgt. Ondanks dat vond ik de tentoonstelling zeker een bezoek waard, ik heb mijn ogen uitgekeken en ook nog wat geleerd.
Al met al een interactieve tentoonstelling met topstukken van o.a. Stanley Brouwn, Jan Schoonhoven, Roy Lichtenstein en Andy Warhol.
Tijdens de tentoonstelling over de Gebroeders Van Limburg in Museum het Valkhof in Nijmegen was het een grote ergernis. In musea met audiotour of tekstboekje is het vaak een probleem: Bezoekers die op hun gemak de teksten luisteren of lezen, terwijl ze andere bezoekers het zicht op werken ontnemen.
In het Centraal Museum in Utrecht heeft men hiervoor een simpele oplossing gevonden. Bezoekers kunnen bladeren in de collectiecatalogus terwijl ze rustig in een stoel zitten. Omringd door de werken, maar niet tot last van mede bezoekers. En voor wie de zeer toepasselijke Rietveldstoel niet lekker vindt zitten: er staan ook vrolijke bankjes.
<MvdV>
Het bombardement van Londen meemaken? Door loopgraven lopen en het ‘ruiken’ van verbrand vlees? In spervuur terechtkomen? Of worden opgeschrikt door het vallen van een bom?
Dit is mogelijk in In Flanders Fields te Ieper en in het Imperial War Museum te Londen. In deze twee oorlogsmusea staat beleving centraal. Geen eindeloze uitstalling van objecten, maar objecten in context. Uit eigen ervaring kunnen we zeggen dat deze musea diepe indruk maken, vandaar dat we ook willen aanraden deze musea te bezoeken. Niet alleen vanwege het onderwerp, maar ook vanwege de publieksbegeleiding.
Het publiek wordt in beide musea onderdeel gemaakt van de presentatie. Het gaat hier om totale beleving. Musea waar je anders uitkomt dan toen je er was ingegaan...
<WS>
Al 10 jaar lang heeft het Louvre in Parijs een speciale ‘carte Louvre jeunes’; voor €15,- per jaar krijgen jongeren tot 26 jaar onbeperkt gratis toegang (zonder in de rij te staan) en korting in de museumwinkel en het café. Daarnaast is het museum op vrijdagavond gratis toegankelijk voor alle jongeren onder de 26.
De tiende verjaardag van de ‘carte Louvre jeunes’ werd op vrijdag 13 januari gevierd door de avondopenstelling te combineren met theater. Er werd gedanst tussen beeldengroepen en schilderijen. Soms klonk er rauwe gitaarmuziek, dan weer de heldere zang van een koor. In alle rust een werk bestuderen zat er niet in, want de hele vleugel waarin het spektakel plaatsvond was een surrealistisch podium. Het bezoek was een echte ‘experience’. Rond sluitingstijd stroomden de bezoekers naar buiten door de glazen piramide. Op het plein verzamelden zich tegelijkertijd tientallen militairen gewapend met machinegeweren. Zij zagen er op toe dat de sluiting van het museum zonder incidenten zou verlopen. Waar ligt de grens tussen ‘experience’ en de harde werkelijkheid? En houdt publieksbegeleiding op bij de deur?
<MvdV>
Niet elk bord geeft heldere informatie. Soms werkt het heel verwarrend, soms is het hilarisch. Toch gaat het over het algemeen goed. Zo ook de bewegwijzering in musea. Maar mensen zijn erg nieuwsgiering... Gesloten deuren worden uitgeprobeerd en indien mogelijk geopend. Een bordje 'geen toegang' houdt de bezoeker niet tegen.
Wanneer je Londen bezoekt, ga je naar de National Gallery, de Tate Modern, het British Museum en V&A. Natuurlijk ga je ook naar de Tower Bridge, Notting Hill of Soho, slenteren op Oxford Street, of uitrusten in Hyde Park. Maar wie kent The Operating Theatre Museum & Herb Garret? Of het Bartholomew’s Hospital Museum? Wist je dat Londen zo’n 21 Museums of Health & Medicine heeft?
Opmerkelijk is dat je niet de enige bezoeker bent die naar dat museum komt. In het Florence Nightingale Museum barst het van de schoolklassen. The Operating Theatre Museum & Herb Garret komen in ieder geval een aantal toeristen. Chelsea Physic Garden is eigenlijk een park waar je even aan het drukke Londen kan ontsnappen. Niet elk museum is even goed of even mooi opgezet, maar ze zijn stuk voor stuk bijzonder. Bijvoorbeeld The Operating Theatre Museum & Herb Garret is intrigerend, juist door de bonte verzameling van medische apparatuur, maar ook de locatie: op een zolder vol gestouwd met kruiden en ‘things to do’. Zo kun je met stethoscoop de hartslag van iemand horen of de ingewanden in een persoon terug zetten en als je geluk hebt pillen draaien. De Chelsea Physic Garden is een lust voor het oog en erg rustgevend, maar ook aantrekkelijk vanwege de educatieve aspecten.
Even geen zin in kunst, cultuur en grote musea die uit zijn voegen barsten van de toeristen en verantwoording? Ga dan naar een van deze Wunderkammertjes van Londen.
Informatie over de tuinen, Versailles.
Bonnefanten Museum, Maastricht
Louvre, Parijs
The Operating Theatre Museum
Herb Garret, Chelsea Physic Garden
