Het museum zou een plek kunnen zijn van ontmoeting, van discussie, van reflectie en van kijken naar de toekomst. De collectie is, in de ideale situatie, een weerspiegeling van het verleden van het onderwerp dat het museum behandelt. Door goed te kijken en luisteren naar de bezoekers en de actuele ontwikkelingen in het museum, de directe omgeving van het museum en de wereld kan de collectie gekoppeld worden aan actuele thema’s die iedereen aan gaan en/of interesseren! Dit geeft de objecten een extra dimensie en kan een bezoek aan het museum veel spannender maken!
Er kan hiervoor meer samenwerking gezocht worden met andersoortige instellingen die in eerste instantie niet direct voor de hand liggen, bijvoorbeeld welzijnswerk (buurthuizen, jongerencentra, bejaardentehuizen) en cultuurcentra (bibliotheken, theaters). Hier liggen onbeperkte mogelijkheden tot eigentijds verzamelen van materieel en immaterieel erfgoed!
Kijk en luister ook over de grens! Nieuwe media biedt o.a. instellingen die zich bezighouden met erfgoededucatie kansen tot samenwerking op grotere schaal en vooral: samenwerking over de grens. Educatoren van musea in verschillende landen die bepaalde thema’s gemeen hebben kunnen ideeën en materiaal uitwisselen.
Ik denk dat bezoekers de kans moeten krijgen hun kennis, mening en ideeën over wat ze zien in de tentoonstelling die ze bezoeken te delen met de desbetreffende instelling en met andere bezoekers. Het publiek moet kunnen bijdragen aan de content van tentoonstellingen. Educatie werkt twee kanten op, het zijn niet langer musea die vertellen ‘hoe het zit’! Daarentegen kan het museum een platform zijn en bijvoorbeeld leerlingen de kans te geven hun talenten te ontplooien en zelf de wereld te ontdekken!
